DE MAKELAAR

Buitenlanders die de taal niet voldoende beheersen en de plaatselijke omstandigheden niet goed kennen hebben echt een makelaar of een professionele adviseur/bemiddelaar nodig. Echter, niet elke makelaar/bemiddelaar/adviseur is competent en op service gericht. Italiaanse makelaars en bemiddelaars bieden nauwelijks service; amateur-makelaars die zich in Italie hebben gevestigd of vanuit het buitenland opereren weten vaak niet meer dan hun klanten. In uw eigen belang raden wij u aan de volgende criteria te hanteren bij de keuze van uw makelaar of bemiddelaar. Wij en onze serieus werkende collega's laten ons ernaar beoordelen:

Als u deze criteria toepast en vergelijkt welke diensten een makelaar/bemiddelaar kan leveren, zal het niet moeilijk zijn het kaf van het koren te scheiden.
Veel van onze klanten hebben onze raad gevolgd en bij andere makelaars gevraagd naar hun volmacht. Hier volgen een paar van de typische uitvluchten, waarom deze niet getoond kan worden:
"Een volmacht geldt slechts voor korte tijd en dan loont het de moeite niet"

"Een volmacht heeft helemaal geen zin want hier doet toch ieder wat hij wil"

"U vindt geen huiseigenaar die zoiets afgeeft"

en als klap op de vuurpijl: "Met zo'n volmacht wordt het natuurlijk wel duurder"

Er is nog iets typisch Italiaans bij het aanbieden van onroerende zaken, waarvan u echt weet moet hebben om niet voor een dure verrassing te komen staan, als het om het betalen van de provisie gaat:

Bij veel objecten ziet u vaak een zogenaamd „cartella“, een bordje met meestal daarop "vendesi" (te koop). Als zo'n bordje niet duidelijk van een professionele makelaar is, maar door de eigenaar zelf is opgehangen, is voorzichtigheid geboden wanneer dat object u bij bezichtigingen door meerdere makelaars getoond zal worden. De eigenaar heeft het dan meestal niet aan één makelaar ter verkoop opgedragen, maar algemeen ter verkoop aangeboden. Ieder die voorbijkomt kan het telefoonnummer van de eigenaar, dat meestal erbij staat, noteren en het object een klant aanbieden, en wel tegen een prijs, die sterk verschilt van die van een andere aanbieder van hetzelfde object. Ze geven een geschatte prijs aan, die ze wellicht „van horen zeggen“ kennen. Anderen informeren bij de eigenaar naar de prijs, maar geven een veel lagere door dan de door hem genoemde en wel in de verwachting, dat de eigenaar dan wel toehapt, als hij zo'n aanbod daadwerkelijk krijgt. Tot slot zijn er nog diegenen, die uit zichzelf er flink wat bovenop leggen, om bij de onderhandelingen voldoende speelruimte met de prijs te hebben. Zo kan een en hetzelfde object door meerdere verschillende makelaars/bemiddelaars voor verschillende prijzen worden aangeboden, waarbij niet altijd degene met de laagste prijs de meest serieuze is, als men bij deze manier van handelen nog van "serieus" spreken kan. Sommigen nemen gewoonweg het bordje mee om een serieuze indruk te wekken en de klant het idee te geven als alleenvertegenwoordigende makelaar/bemiddelaar op te treden.
Het risico voor de klant is dat de persoon die u het object als eerste heeft laten zien, u het object in juridische zin heeft "bezorgd" en daarmee recht heeft op een bemiddelingsprovisie, als het tot een werkelijke koop komt. Dat geldt namelijk ook als u dit object helemaal niet via deze, maar via een andere makelaar of bemiddelaar koopt, die u een aantrekkelijker aanbod heeft gedaan. In zo'n geval bent u twee keer de provisie kwijt en dat kan -bij provisies tussen de 4 en 6 procent - al gauw wat geld kosten.

Ook hier is het het beste dat u zich bij het object, waarvoor u echt belangstelling heeft, door de makelaar/bemiddelaar een bewijs van zijn alleenverkoopsrecht -; op zijn laatst natuurlijk bij het sluiten van de koopovereenkomst - laat tonen. Past u vooral op om een object meer dan eenmaal met verschillende makelaars te bezichtigen. Het beste is meteen te zeggen dat u dit object al heeft gezien en naar zijn alleenverkoopsrecht te vragen. Juridisch is de zaak heel duidelijk: provisie krijgt de bemiddelaar met een alleenverkoopsrecht, of als die niet is afgegeven, de bemiddelaar die u het object het eerst heeft laten zien en daarmee juridisch gezien "bezorgd" heeft. Koopt u echter niet bij de eerste bemiddelaar, maar bij een andere, dan moet u twee keer de provisie betalen. Een voor degene die u het object "bezorgd" heeft en een voor degene die het alleenverkoopsrecht heeft.

Helaas heeft zich zo'n praktijk ook al in het Internet gevestigd. Regelmatig treffen we op de sites van de concurrentie foto's van objecten aan, die we zelf geruime tijd eerder al hadden verkocht. De foto's waren daarbij ook noch de onze, gewoon gedownloaded!

Hoe u met meerdere aanbiedingen van hetzelfde object in Internet om moet gaan heeft u hierboven kunnen lezen. Past u de bovenstaande criteria toe, maar bedenk ook dat een goed vormgegeven website niet altijd een garantie voor een serieuze makelaar is en wie van zichzelf niet veel ophef in het Internet maakt kan desondanks serieus zijn!

home